Get Adobe Flash player
Szanowni Państwo! Serdecznie witamy na stronie internetowej Parafii Rzymskokatolickiej p.w. Św. Jadwigi Śląskiej w Sokołowcu. Mamy nadzieję, że strona pozwoli uzyskać Państwu jak najwięcej informacji oraz zachęci do odwiedzenia tego urokliwego zakątka ..
Kościół pw. św. Jadwigi w Sokołowcu
Kościół pw. św. Trójcy w Rząśniku

Orędzie Papieża Franciszka na Niedzielę Misyjną

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA NA ŚWIATOWY DZIEŃ MISYJNY 19 PAŹDZIERNIKA 2014

 

Drodzy Bracia i Siostry!

Dziś jeszcze bardzo dużo ludzi na świecie nie zna Jezusa Chrystusa. Dlatego misja „ad gentes” pozostaje sprawą bardzo pilną. Do uczestniczenia w niej powołani są wszyscy należący do Kościoła, dlatego że Kościół jest ze swej natury misyjny: narodził się „wychodząc” do ludzi. Światowy Dzień Misyjny to uprzywilejowany czas, kiedy wierni różnych kontynentów angażują się przez modlitwę i konkretne czyny solidarności we wspieranie młodych Kościołów na terenach misyjnych. Jest to czas okazywania wdzięczności i radości. Wdzięczności – dlatego, że Duch Święty, posłany przez Ojca, daje mądrość i siłę tym, którzy poddają się Jego działaniu. Radości – dlatego, że Jezus Chrystus, Syn Ojca, posłany do ewangelizacji świata, wspiera i towarzyszy naszym misyjnym wysiłkom. Chciałbym więc zaprezentować biblijny obraz pokazujący radość Jezusa i Jego uczniów jako misjonarzy, który znajdujemy w Ewangelii św. Łukasza (por. 10, 21-23).

 

1. Ewangelista opowiada, jak to Pan posłał siedemdziesięciu dwóch uczniów, po dwóch, do miast i wsi, aby głosili, że Królestwo Boże jest bliskie i aby przygotowali ludzi na spotkanie z Jezusem. Po wypełnieniu tej misji głoszenia uczniowie powrócili pełni radości: radość jest więc tematem wiodącym tego pierwszego i niezapomnianego doświadczenia misyjnego. Wtedy Boski Mistrz powiedział im: „Nie cieszcie się z tego, że duchy się wam poddają, ale cieszcie się raczej z tego, że wasze imiona zapisane są w niebie. W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i powiedział: Wysławiam Cię, Ojcze (…) Zwracając się na osobności do uczniów, powiedział: Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie” (Łk 10, 20-21.23).

Takie są więc trzy sceny przedstawione przez Łukasza. Najpierw Jezus mówi do uczniów, potem zwraca się do Ojca, a następnie ponownie do uczniów. Jezus chciał, by Jego uczniowie uczestniczyli w Jego radości, innej i wspanialszej od tego, czego wcześniej doświadczyli.

 

2. Uczniowie byli napełnieni radością, podekscytowani swoją mocą uwalniania ludzi od złych duchów. Jednakże Jezus przestrzega ich, by nie cieszyli się głównie z otrzymanej mocy, ale raczej z otrzymanej miłości, ponieważ: „wasze imiona zapisane są w niebie” (Łk 10, 20). Uczniowie zostali obdarowani doświadczeniem Bożej miłości, ale także możliwością dzielenia się nią z innymi. To doświadczenie uczniów jest powodem wdzięczności i radości w sercu Jezusa. Łukasz ujął tę radość Jezusa w perspektywie trynitarnej komunii: „Jezus rozradował się w Duchu Świętym”, zwracając się do Ojca i wysławiając Go. Ta głęboka radość Jezusa wypływa z ogromnej synowskiej miłości do Jego Ojca, Pana nieba i ziemi, który ukrył te sprawy przed mądrymi i uczonymi, a objawił tym, którzy są jak małe dzieci (por. Łk 10, 21). Bóg jednocześnie ukrył i objawił, a w tej modlitwie uwielbienia najważniejsze jest, że Bóg objawił. Czym jest to, co Bóg objawił i ukrył? Tajemnice Jego Królestwa, objawienie się Bożego panowania w Jezusie i zwycięstwo nad szatanem.

Bóg ukrył to wszystko przed ludźmi zarozumiałymi, pysznymi, którym się wydaje, że wiedzą już wszystko. Są oni niejako zaślepieni przez zarozumialstwo i dlatego nie pozostawiają miejsca dla Boga. Każdy może łatwo przypomnieć sobie osoby z otoczenia Jezusa, które On sam wielokrotnie napominał, ale przecież niebezpieczeństwo istnieje zawsze i tak samo nas dotyczy. Natomiast „mali” są pokorni, prości, ubodzy, lekceważeni, bez głosu, utrudzeni i obciążeni; Jezus nazywa ich „błogosławionymi”. Łatwo przychodzą nam na myśl Maryja i Józef, rybacy z Galilei i uczniowie, których Jezus powołał podczas przepowiadania.

 

3. „Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie” (Łk 10, 21). Te słowa Jezusa należy rozumieć w odniesieniu do Jego wewnętrznej radości. Słowo „upodobanie” wskazuje na zbawczy i łaskawy plan Ojca wobec ludzkości. To właśnie ta Boża łaskawość rozradowała Jezusa, ponieważ Ojciec postanowił kochać ludzi taką samą miłością, jaką kochał swego Syna. Ponadto Łukasz wspomina o podobnej radości Maryi: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy” (Łk 1, 47). Chodzi tu o Dobrą Nowinę, która prowadzi do zbawienia. Maryja nosząca w swoim łonie Jezusa, Ewangelizatora w pełnym tego słowa znaczeniu, spotkała Elżbietę i rozradowała się w Duchu Świętym tak, że wyśpiewała swoje Magnificat. Jezus widząc udaną misję swoich uczniów oraz ich radość, rozradował się w Duchu Świętym i zwrócił się do Swego Ojca w modlitwie. W obu tych przypadkach jest mowa o radości ze zbawienia dokonanego przez czyn, gdyż miłość, jaką Ojciec kocha Syna, przychodzi aż do nas i poprzez Ducha Świętego ogarnia nas i daje udział w życiu Trójcy Świętej.

Ojciec jest źródłem radości. Syn jest jej wyrazem, a Duch Święty jej dawcą. Natychmiast po uwielbieniu Ojca, jak nam opowiada o tym Ewangelista Mateusz, Jezus mówi: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie” (Mt 11, 28-30). „Radość Ewangelii napełnia serce oraz całe życie tych, którzy spotykają się z Jezusem. Ci, którzy pozwalają, żeby ich zbawił, zostają uwolnieni od grzechu, od smutku, od wewnętrznej pustki, od izolacji. Z Jezusem Chrystusem rodzi się zawsze i odradza radość” (Evangelii gaudium, nr 1).

Maryja miała wyjątkowe doświadczenie spotkania z Jezusem i dlatego stała się „przyczyną naszej radości”. Uczniowie natomiast zostali powołani do tego, by podążać za Jezusem i zostać posłanymi przez Niego do głoszenia Ewangelii (por. Mk 3, 14) i to właśnie napełniło ich radością. Dlaczego i my także nie mielibyśmy dać się porwać temu nurtowi radości?

 

4. „Wielkim niebezpieczeństwem współczesnego świata, z jego wieloraką i przygniatającą ofertą konsumpcji, jest smutek rodzący się w przyzwyczajonym do wygody i chciwym sercu, towarzyszący chorobliwemu poszukiwaniu powierzchownych przyjemności oraz wyizolowanemu sumieniu” (Evangelii gaudium, nr 2). Dlatego ludzkość odczuwa wielką potrzebę czerpania ze zbawienia przyniesionego przez Chrystusa. Uczniowie Jezusa to ci, którzy pozwalają się pociągnąć coraz bardziej Jego miłości oraz rozpalić ogniem zapału dla Królestwa Bożego i głoszenia radości Ewangelii. Wszyscy uczniowie Pana są powołani do ożywiania radości ewangelizacji. Biskupi, jako pierwsi odpowiedzialni za głoszenie, mają obowiązek wspierać lokalny Kościół w jego misyjnym zaangażowaniu. Powinni zdawać sobie sprawę z faktu, że radość głoszenia Jezusa Chrystusa wyraża się zarówno poprzez troskę o Jego głoszenie w najbardziej odległych miejscach, jak też poprzez ciągłe wychodzenie na peryferie ich własnego terytorium, gdzie wielu ubogich czeka na Dobrą Nowinę.

W wielu regionach świata zaczyna brakować powołań do kapłaństwa i do życia konsekrowanego. Często jest to spowodowane brakiem udzielającego się innym zapału apostolskiego wewnątrz wspólnot, które tracą entuzjazm i dlatego nikogo nie przyciągają. Radość Ewangelii rodzi się ze spotkania z Chrystusem i z dzielenia się z ubogimi. Zachęcam więc wspólnoty parafialne, stowarzyszenia i grupy do życia intensywnym braterskim życiem, opartym na miłości Jezusa i wyczulonym na potrzeby najuboższych. Prawdziwe powołania wyrastają tam, gdzie jest radość, entuzjazm i pragnienie niesienia Chrystusa innym. Pośród tych powołań nie możemy przeoczyć świeckich powołań misyjnych. Od pewnego czasu wzrosła znacznie świadomość tożsamości i misji wiernych świeckich w Kościele, jak również świadomość, że są powołani, aby odgrywać coraz bardziej odpowiedzialną rolę w szerzeniu Ewangelii. Dlatego ważną rzeczą jest, aby byli odpowiednio formowani do skutecznej działalności apostolskiej.

 

5. „Radosnego dawcę miłuje Bóg” (2 Kor 9, 7). Światowy Dzień Misyjny jest również okazją, aby ożywić pragnienie i moralny obowiązek radosnego uczestniczenia w misji „ad gentes”. Osobista pomoc materialna jest znakiem ofiarowania samego siebie najpierw Bogu, a następnie braciom. W ten sposób dar materialny może stać się sposobem ewangelizacji świata budowanego na miłości.

Drodzy bracia i siostry, w ten Światowy Dzień Misyjny moje myśli biegną do wszystkich Kościołów lokalnych. Nie pozwólmy się okradać z radości ewangelizacji! Zachęcam was do zanurzenia się w radości Ewangelii i do pielęgnowania miłości zdolnej rozpalić wasze powołanie i waszą misję. Namawiam każdego z was, abyście przypomnieli sobie, tak jakbyście odbywali wewnętrzną pielgrzymkę, tę „pierwszą miłość”, którą Pan rozpalił serce każdego z was, nie po to, by wywołać odczucie nostalgii, ale by trwać w radości. Uczeń Chrystusa trwa w radości, gdy czuje Jego obecność, wypełnia Jego wolę i dzieli się wiarą, nadzieją i ewangeliczną miłością.

Prośmy przez wstawiennictwo Maryi, która jest wzorem pokornej i radosnej ewangelizacji, aby Kościół stał się przytulnym domem, matką dla wszystkich ludzi i źródłem odrodzenia dla naszego świata.

 

Watykan, dnia 8 czerwca 2014, w uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

Franciszek, Papież

Copyright 2010 - 2014 by Diecezja Legnicka

Modlitwa do Świętej Rodziny w związku z trwającym Synodem nt. rodziny

III Nadzwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów odbędzie się w dniach 5–19 października 2014 r. i będzie poświęcone rodzinie. Ojciec Święty Franciszek ułożył modlitwę w intencji rodzin i synodu biskupów, zachęcając do jej odmawiania przed synodem, jak i w trakcie prac synodalnych. Szczególnym dniem modlitwy w intencji synodu była niedziela 28 września.

 

Modlitwa do Św. Rodziny

Jezu, Maryjo i Józefie

w Was kontemplujemy
blask prawdziwej miłości,
do Was zwracamy się z ufnością.

 Święta Rodzino z Nazaretu,
uczyń także nasze rodziny
środowiskami komunii i wieczernikami modlitwy,
autentycznymi szkołami Ewangelii
i małymi Kościołami domowymi.

 Święta Rodzino z Nazaretu
niech nigdy więcej w naszych rodzinach nikt nie doświadcza
przemocy, zamknięcia i podziałów:
ktokolwiek został zraniony albo zgorszony
niech szybko zazna pocieszenia i uleczenia.

Święta Rodzino z Nazaretu,
oby przyszły Synod Biskupów
mógł przywrócić wszystkim świadomość
sakralnego i nienaruszalnego charakteru rodziny,
jej piękna w Bożym zamyśle.

Jezu, Maryjo i Józefie
Usłyszcie, wysłuchajcie naszego błagania.

Amen.

Warsztaty muzyczne z okazji Dnia Papieskiego

 

Karkonoskie Stowarzyszenie Edukacyjne u Erazma i Pankracego

zaprasza na Polsko-czeskie Warsztaty muzyczne

i koncert oratoryjny Per Crucem ad Lucem”

W ramach obchodów XIV Dnia Papieskiego w parafii Świętych Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze odbędą się warsztaty muzyczne, w dniach 10-12 października 2014. Organizatorem warsztatów jest Karkonoskie Stowarzyszenie Edukacyjne u Erazma i Pankracego.

Zapraszamy wszystkich chętnych do udziały w tym wielkim jeleniogórskim wydarzeniu, które zakończy się wykonaniem koncertu oratoryjnego pt.: „Per Crucem ad Lucem”. Podczas koncertu wystąpią muzycy Filharmonii Dolnośląskiej w Jeleniej Górze, jak również uczestnicy warsztatów wraz z Chórem Dziecięcym z Jablońca nad Nysą (Czechy).

Warsztaty skierowane są przede wszystkim do dzieci i młodzieży. Mogą w nich uczestniczyć także osoby dorosłe. Prowadzącym zajęcia, a zarazem twórcą oratorium, jest renomowany muzyk krakowski: Hubert Kowalski.

Zapisy są możliwe poprzez wypełnienie karty zgłoszeń znajdując się na stronie: www.bazylika.jgora.pl/warsztaty.

Udział w warsztatach, w ramach projektu wspieranego przez Euroregion Nysa jest bezpłatny, jednakże Ilość miejsc jest ograniczona. Decyduje kolejność zgłoszeń! Osoby decydujące się na udział w warsztatach w Jeleniej Górze zobowiązują się równocześnie do udziału w koncercie w niedzielę 26 października 2014 r. w Jablońcu nad Nysą.

Kolejne osoby zapisujące się na warsztaty ponoszą koszty uczestnictwa, które wynoszą 30 zł/os (bez posiłku i noclegu 10 zł/os).

Organizatorzy zapewniają: materiały warsztatowe, posiłki (obiady w sobotę i niedzielę), noclegi (prosimy zabrać ze sobą śpiwór i karimatę), sprawy organizacyjne. Na śniadania i kolację proszę zabrać prowiant własny (do dyspozycji będzie wrzątek).

Bardzo prosimy o zabranie na niedzielny występ „stroju galowego” w barwach bieli i czerni lub czerni.

Recepcja warsztatów oraz zakwaterowanie uczestników spotkania znajdować się będzie w Zespole Szkół Ekonomiczno-Turystycznych w Jeleniej Górze przy ul. Piłsudskiego 27.

Program warsztatów:

Piątek 10.10.2014 r.

15:00 - 17:00 - przyjazd, rejestracja i zakwaterowanie (Zespół Szkół Ekonomiczno-Turystycznych; ul. Piłsudskiego 27; 58-500 Jelenia Góra )

17:30 - 20:00 - warsztaty (Zespół Szkół Ekonomiczno-Turystycznych)

20:00 - 20:45 - kolacja

21:00 - 22:00 - Adoracja Najświętszego Sakramentu (kaplica św. Anny)

22:00 - 22:30 - toaleta wieczorna

22:30 - cisza nocna

Sobota 11.10.2014 r.

7:30 - pobudka

8:00 - Jutrznia

8:30 - 9:30 - śniadanie

9:30 - 12:30 - warsztaty (Zespół Szkół Ekonomiczno-Turystycznych;

                                                       ul. Piłsudskiego 27)

13:00 - 15:00 - obiad (Kolegium Jezuickie)

15:00 - 15:15 - Koronka do Bożego Miłosierdzia

                                                       (Zespół Szkół Ekonomiczno-Turystycznych)

15:15 - 17:45 - warsztaty          (Zespół Szkół Ekonomiczno-Turystycznych)

18:00 - 18:45 - Msza św.                         (kaplica św. Anny)

19:00 - 20:00 - kolacja

20:00 - 21:00 - warsztaty          (Zespół Szkół Ekonomiczno-Turystycznych)

21:00 - 21:15 - Apel Jasnogórski

21:15 - 22:00 - toaleta wieczorna

22:30 - cisza nocna 

Niedziela 12.10.2014 r.

7:30 - pobudka

8:00 - Jutrznia

8:30 - 9:15 - śniadanie

9:30 - 13:00 – rozśpiewanie i próba (próba w Filharmonii)

13:30 - 14:30 - obiad                              (Kolegium Jezuickie)

15:00 - 17:00 - próba generalna          (Bazylika Świętych Erazma i Pankracego)

17:15 - 17:40 – poczęstunek                  (Kolegium Jezuickie)

18:00 - 19:00 - Msza św. w Bazylice

19:00 - 19:30 - przygotowanie do występu (Bazylika Świętych Erazma i Pankracego)

19:30 - 21:00 – ORATORIUM „Per Crucem ad Lucem”

21:00 - 21:30 - zakończenie i wyjazd

+     +          +          +          +          +          +

Niedziela 26.10.2014 r.; godz. 19:00

Koncert w kościele Serca Pana Jezusa w Jabloncu nad Nysą

Szczegóły związane z wyjazdem i koncertem podane zostaną podczas spotkania warsztatowego w Jeleniej Górze. 

 

Koncert oratoryjny „Per Crucem ad Lucem”

Koncert oratoryjny „Per Crucem ad Lucem”

Obchody XIV Dnia Papieskiego w Jeleniej Górze A.D. 2014

 

Organizator koncertu:

-       Karkonoskie Stowarzyszenie Edukacyjne u Erazma i Pankracego

-       Parafia pw. Świętych Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze

 

Partnerzy projektu:

-       Miasto Jelenia Góra

-       Euroregion „Nysa”

 

Patronat honorowy:

-       bp Zbigniew Kiernikowski – biskup legnicki

-       Marcin Zawiła – prezydent Jeleniej Góry

 

Wydarzenia:

-       Polsko-czeskie Warsztaty muzyczne 9-12 X 2014 r. (Zespół Szkół Ekonomiczno-Turystycznych w Jeleniej Górze; Filharmonia Dolnośląska
w Jeleniej Górze; Teatr w Jablońcu nad Nysą - Czechy);

-       Koncert oratoryjny “Per Crucem ad Lucem” 12 X 2014 r.; godz. 19:30
(Bazylika Świętych Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze).

Wykonawcy:

·      muzycy Filharmonii Dolnośląskiej w Jeleniej Górze;

·      Chór dziecięcy z Jablonce nad Nisou (Czechy);

·      Chór uczestników Warsztatów Muzycznych;

·      solistka – Anna Wolfinger.

 

Kompozycje i dyrygent: Hubert Kowalski.

 

Prowadzenie: ks. Mariusz Majewski 

Oświadczenie Rady KEP ds Rodziny w sprawie Konwencji Rady Europy

Oświadczenie Rady KEP ds. Rodziny
ws. Konwencji Rady Europy o przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (CAHVIO)

Warszawa, 2 października 2014 r.

Konwencja Rady Europy o przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (CAHVIO) rodzi liczne kontrowersje i dyskusję, do których Rada do Spraw Rodziny Konferencji Episkopatu Polski pragnie się ustosunkować.

Przemoc wobec kobiet, ale także wobec dzieci, osób starszych, niepełnosprawnych czy wobec mężczyzn, jest zjawiskiem społecznym wymagającym przeciwdziałania na wielu polach, począwszy od edukacji - po skuteczne zapobieganie i  pomoc jej ofiarom. Kościół podejmuje te zagadnienia, starając się, aby relacje pomiędzy ludźmi były oparte na życzliwości i wzajemnym szacunku oraz uwzględniały autentyczne dobro drugiej osoby. Temu służy głoszenie Ewangelii, a także m.in. praca poradnictwa rodzinnego w przygotowaniu małżonków do zawarcia związku małżeńskiego, terapia rodzinna oraz działania wielu organizacji i ruchów katolickich uwzględniających problem agresji 
i przemocy w relacjach międzyludzkich.

Niestety, Konwencja CAHVIO nie jest skoncentrowana na przeciwdziałaniu przemocy, jak sugeruje jej tytuł, ale na wprowadzeniu ideologicznej rewolucji kulturowej. Polega ona na redefinicji pojęcia płci jako zmiennego zjawiska społecznego, a nie biologicznego, oraz bezzasadnym obarczaniu odpowiedzialnością za przemoc podstawowych wspólnot, jakimi są małżeństwo i rodzina. Podobnie traktowana jest tradycja i dorobek cywilizacyjny.

W zakresie przeciwdziałania przemocy konwencja nie dodaje żadnych nowych rozwiązań do już istniejących w polskim prawie i praktyce społecznej. Nie podejmuje walki z autentycznymi problemami, jakie sprzyjają przemocy we wzajemnych relacjach międzyludzkich. Nie zamierza zwalczać zjawiska przemocy w mediach czy pornografii uprzedmiotawiającej kobiety. Nie podejmuje kwestii nadużywania alkoholu czy narkotyków. Nie chroni też przed skrajną formą przemocy wobec poczętych dzieci, jaką jest aborcja.

Zasadniczy niepokój budzi ukierunkowanie konwencji na walkę ze wspólnotami chronionymi przez Konstytucję RP - małżeństwem i rodziną, tradycją i dorobkiem cywilizacyjnym, które są traktowane, jako zagrożenie. Wnosi ona zobowiązanie państwa do edukacji dzieci i młodzieży na każdym poziomie wiekowym w zakresie tzw. „niestereotypowych ról płci”, nie uwzględniając w tej kwestii ani zdania rodziców, ani polskiego dorobku w zakresie przedmiotu przygotowanie do życia w rodzinie, ani stanowiska Kościoła.

Konwencja definiuje dyskryminację w sposób ideologiczny, co pozwala naruszać powszechnie uznane zasady prawa, w tym równość wobec prawa. Narusza prawo Polski do decydowania w sprawach wyznania, etyki, życia rodzinnego. Pozwala formułować zalecenia i egzekwować je, nawet jeżeli są niezgodne z zapisami Konstytucji RP.

Analiza konwencji wskazuje, że przy jej pomocy usiłuje się stworzyć nowy ład społeczny, w którym rodzina i tradycja będą zmarginalizowane, a państwo otrzyma instrumenty głębokiej kontroli nad nimi. Nieład ten sprzeczny jest z autonomią rodzin oraz ogranicza wolność obywateli.

Konwencja CAHVIO nie zmierza do budowania pozytywnych relacji pomiędzy ludźmi, ale służy projektowi przebudowy społeczeństwa na bazie ideologicznej. Z tego powodu nie może być akceptowana.

Rada ds. Rodziny wyraża uznanie dla działań wielu osób i organizacji pozarządowych, w tym szczególnie dla ruchów prorodzinnych, które ukazują zagrożenia wynikające z ratyfikacji tej konwencji.

 Przewodniczący Rady ds. Rodziny KEP
Bp Jan Wątroba

zabytki diecezji legnickiej

Logowanie